E le trième conte quo será quèlh de
Los tres amorós
dau latz d'Embèrt (vès Meneiròl)
I àia un còp un gente proprietare. E
en mai de sa richèssa, àvia una genta filha. Tota los
garçons vólion quela filha. I n'àia très
dròlles que la nàvon veire. E ilha èra bien
empeitada. 'La los aimava bien tots tres. Mas 'la sàbia pas
tròp, d'entre lhos, le qu'un prendre.
E 'la diguèt bei son pare : « Ieu ai tres bonamics !
Mas sabe pas le qu'un prendre ! »
E le parequ'èia rusat coma un rinard, se, li diguèt coma
quo : « E-ben, sabes pas, te me los menaràs quos tres
bonamics e te judarai chausir. »
Bon ! Le dimenche la filha va venir los tres
garçons chès ilha. Bien sur, le pare los
recebiguèt bien, los faguèt manjar e biure un canon... E
'près, lhos dísion ren, osion pas parlèr e le pare
diguèt :
_ « Coma qu'es fat ? Vautres voliatz tots
tres ma filha, mas 'la se pòt pas maridèr emb tots lo
tres ! Nen fau mas v-un ! Alore, diguèt le pare, ieu vau
decidèr de l'afare : aurètz un trabalh a fare, le
mèlhs que le fará, quo será quèlh
d'aquí qu'aurá ma filha ! »
Diguèt :
_ « Voalà, qu'es pas complicat :
dins la maison, i a bien de pertùs. E vautre faràs de
chavilhas par bouchèr las pertus ! Le mèlhs que las
aurá fatas, quo será quèlh d'aquí
qu'aurá ma filha ! »
Bon ! S'en nèron contents e s'en
sonjèron : « Quo-es pas bien dificile quo ! Es pas
mal-eisat ! N'en
farèm de totas les dimensieus. N'i aurá ben totjorn que
niron ! » Aquí los partits !
Le dimenche d'après, tornèron... Le
pare los recebiguèt ben, un còp de mai.
_ « Alòre, avètz bien
trabalhat ?
_ Oc-èi !
N'iaguèt un que s'avancèt. N'àia fat sas plenas
pòchas. Las sortiguèt e le pare las visèt, bien
conaissuer... Li diguèt :
_ « Oc-èi ! Son bien fatas !
Bota-las quí.
Chau veire los autres ! »
Alòre pausèt sas chavilhas e l'autre s'aprochèt...
_ « Alòre, tu n'as fat ?
_ Oc-èi !
_ Òc ! Son... dirièm que 'las son
mèlhs fatas, las tieunas... Anfin, veirèm ben ! Bota-las
aquí ! »
Bon ! Le troasième dísia ren en-par-darrèir. Mas
s'avança tot d'un còp.
_ « E tu ? Las fas veire la tieunas ?
_ Òc mas, l'autre diguèt, i n'ai gis
fat !
_ A ! bon, diguèt le pare, n'as gis fat, tu ?
Mas perque ?
_ Ò ! pasque davant que las fare, ieu
vòle prendre las mesuras !!!
_ L'autres, bien sur, son pas de fenhants, an bien
trabalhat. Mas an trabalhat sens seubre ve que fàsion. E te,
vòles pas trabalhar per ren ! E ren fare ! E t'as ben rason !
Qu'es tu le plus intelligent. Quo será tu qu'auràs ma
filha ! »
Pensatz donc si siguèron colhons !
Mas l'istuèra dis pas se 'massèron lhoras chavilhas o las
laissèron en sovenir. E tots cas, siguèron rolats !
Coma-quo, se chabat quel conte.
Quand nirèm vès la chardas, n'en
portarèm biau un autre, coma dísia le Sèrgi !
